Epafras Ervaring

Toen hij in het buitenland vast zat, bezocht Piet hem. Jarenlang. Trouw. Vanuit stichting Epafras. Epafras - Epafras.

Voor zijn verjaardag nodig ik de twee vrijwilligers uit van Epafras die hij goed kent. Op mijn kantoor in de PI ontmoeten ze elkaar. Bertino is zichtbaar geroerd. Jaren schreef hij met Alexandra – nooit ontmoetten ze elkaar - tot nu.

Tijdens het bezoek is er een gijzelingsalarm. Rustig volgen we het protocol, kantoor op slot, luxaflex dicht – netjes aan het zicht onttrokken en snel de ‘telling’ doorgeven (met wie ik zit) – aan het crisisteam. Bertino is door al die jaren gevangenis in binnen- en buitenland wel wat gewend. Na een klein half uurtje is het weer voorbij. Het blijkt gelukkig loos alarm. Voor de Epafras vrijwilligers is het nieuw. Even later brengen we Bertino terug naar zijn afdeling en krijgen we nog een alarmsituatie mee net nadat Bertino netjes op zijn afdeling teruggebracht is en weer achter de deur zit. Een schermutseling op een leefafdeling.

Het is vandaag raak. Je hebt wel incasseringsvermogen nodig als je gedetineerd komt te zitten of zelf werkt in een PI. Dat weten de vrijwilligers van de verhalen van de gedetineerden die ze bezoeken, maar nu ervaren ze het zelf. En dat je over geduld moet beschikken als je op bezoek gaat. Dat weten de zogenoemde ‘achterblijvers’ – de familieleden en andere dierbaren van een gedetineerde -  maar al te goed van de bezoeken die zij brengen aan hun dierbare.

Soms moeten zij zonder enige vorm van uitleg uren wachten. Bezoek dat niet doorgaat of ineens wordt afgebroken. Vaak horen ze van hun gedetineerd zittende dierbare pas als ze alweer thuis zijn wat er gebeurd is. Op dit vlak kunnen gevangenissen in de communicatie nog veel verbeteren, zoveel is zeker. Dat het soms nog hartstikke ingewikkeld is wat je kan en mag communiceren ervaar ik zelf ook – soms heel simpel om mensen tegen zichzelf te beschermen.

Ik ben weer geïnspireerd door wat bezoekwerk doet met gedetineerden. De trouw en onbaatzuchtige inzet van de mensen van Epafras is hartverwarmend. Wat een groot goed dat zij er zijn. Hopelijk kan Bertino binnenkort eindelijk zijn vleugels uitslaan naar buiten. Om herenigd te worden met zijn dierbaren.

Rk. Justitiepastor Geertr